Rysunek

Rysunek jest wyrazem mojego upodobania przypadku i improwizacji. Daje mi wielką przyjemność obcowania ze strukturami, subtelnościami wzajemnych relacji najprostszych form - kreski, plamy z materią papieru i łączącej się z nim na różne sposoby farby. Według mnie granica między rysunkiem a malarstwem jest bardzo płynna, stąd zdecydowałem się nie dzielić swoich prac pod względem zastosowanych środków wyrazu. Kreska w moich pracach rysunkowych prawie zawsze miesza się z plamą, razem jednak tworzą struktury, które decydują o tym, że nazywam je rysunkami. Tym bardziej, że najczęsciej są albo monochromatyczne albo ograniczone do szarości.

Rysunki Krzysztofa Iwina w porządku chronologicznym

Portret
[2010]
gwasz,tempera,kredka,, karton,
30×30 cm
w kolekcji prywatnej

Hipoteza
[2010]
akryl,gwasz,, karton,
30×30 cm
w kolekcji prywatnej

Pożegnanie z kijanką
[2010]
akryl,gwasz,kredka,, karton,
16×16 cm
dostępny

Patataj
[2010]
gwasz,kredka,tusz,, karton,
8×12 cm
dostępny

Kryjówka
[2010]
gwasz,tusz,kredka,, karton,
8×12 cm
zarezerwowany

Apsik
[2010]
gwasz,kredka,tusz,, karton,
13×17 cm
zarezerwowany

Olaboga
[2010]
gwasz,kredka,tusz,, karton,
9×12 cm
zarezerwowany

Przed chałupą
[2010]
gwasz,, karton,
13×11 cm
dostępny

Poranek
[2010]
gwasz,, karton,
12×10 cm
dostępny

Droga do szkoły
[2010]
gwasz,, karton,
16×17 cm
dostępny

Czytanie
[2010]
gwasz,, karton,
12×13 cm
dostępny

Modlitwa
[2010]
gwasz,, karton,
11×11 cm
zarezerwowany

Kwiatki
[2010]
gwasz,, karton,
16×12 cm
dostępny

Chleb
[2010]
gwasz,, karton,
10×10 cm
dostępny

Bochenek
[2010]
gwasz,, karton,
10×11 cm
dostępny

Polak mały
[2010]
gwasz,, karton,
11×13 cm
dostępny

Kaganiec
[2009]
tusz,, karton,
19×21 cm
dostępny

Przelew
[2009]
tusz,, karton,
19×21 cm
dostępny

Lana
[2009]
tusz,kredka,, karton,
16×19 cm
dostępny

Pół-bajka
[2009]
akryl,kredka,tusz,, karton,
12×12 cm
dostępny

345 wyników | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | Następne »

Akademia Sztuk Pięknych

Akademia miała na mnie wpływ... wychowawczy - tak bym to powiedział. Technologii nauczyłem się u mistrza Tadeusza Piotrowskiego z Olsztyna, wyobraźnię przestrzenną usystematyzował wykładający geometrię wykreślną na ASP prof. Józef Augustyn, wrażliwość na walor i kompozycję pogłębiłem u profesora Andrzeja Śramkiewicza, z kompleksów tzw. literatury w malarstwie wyleczył mnie prof. Świeszewski. Wiele zawdzięczam wielu osobom. Szkoła i uczelnia jako instytucje to dość pokraczne i toksyczne czasami twory, najcenniejszy jest w nich tłum ludzi w którym się przebywa, ludzi, którzy często zmierzają w podobnym kierunku, próbują osiągnąć podobny cel... Sądzę, że najistotniejsza jest kreatywność generowana przez siebie samego, z siebie samego, paliwem jest rzeczywistość.. a uczelnia jako środowisko może być katalizatorem tego procesu.