Rysunek

Rysunek jest wyrazem mojego upodobania przypadku i improwizacji. Daje mi wielką przyjemność obcowania ze strukturami, subtelnościami wzajemnych relacji najprostszych form - kreski, plamy z materią papieru i łączącej się z nim na różne sposoby farby. Według mnie granica między rysunkiem a malarstwem jest bardzo płynna, stąd zdecydowałem się nie dzielić swoich prac pod względem zastosowanych środków wyrazu. Kreska w moich pracach rysunkowych prawie zawsze miesza się z plamą, razem jednak tworzą struktury, które decydują o tym, że nazywam je rysunkami. Tym bardziej, że najczęsciej są albo monochromatyczne albo ograniczone do szarości.

Rysunki Krzysztofa Iwina w porządku chronologicznym

Anomalia
[2003]
akryl, karton,
15×15 cm
dostępny

Zamek 2
[2003]
akryl,, karton,
18×16 cm
dostępny

Szatanowiec
[2003]
akryl, karton,
16×18 cm
dostępny

Ogrodzieniec
[2003]
akryl,gwasz,, karton,
14×14 cm
dostępny

Pielęgniarz
[2003]
gwasz, karton,
14×15 cm
dostępny

Wiosna 2
[2003]
gwasz, karton,
30×30 cm
dostępny

Obserwator
[2003]
gwasz,kredka, karton,
16×15 cm
dostępny

Nawiedzenie
[2003]
akryl,kredka, karton,
17×17 cm
dostępny

Kinga
[2003]
akryl,kredka, karton,
18×15 cm
dostępny

Powidoki
[2003]
gwasz,kredka, karton,
20×19 cm
dostępny

Nowy
[2003]
gwasz,kredka, karton,
18×16 cm
w kolekcji prywatnej

Bemwut
[2003]
akryl,kredka, karton,
18×16 cm
dostępny

Fryga
[2003]
akryl,gwasz,tempera,, karton,
13×14 cm
w kolekcji prywatnej

Martwa natura
[2003]
tempera,kredka,, karton,
20×18 cm
dostępny

Projektanci
[2003]
akryl,kredka,, karton,
22×24 cm
w kolekcji prywatnej

Wędkowanie
[2003]
gwasz,kredka,, karton,
20×19 cm
dostępny

Zakładanie robaka
[2003]
gwasz,kredka,, karton,
14×12 cm
dostępny

Wtem!
[2003]
akryl, karton,
23×10 cm
dostępny

Pogrzeb
[2003]
akryl,gwasz,, karton,
13×11 cm
dostępny

Wyschnięte jezioro
[2003]
akryl, karton,
25×13 cm
dostępny

345 wyników « Poprzednie 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | Następne »

Płótno

Bardzo polecam przygotowywanie podobrazi własnoręcznie. To może irracjonalne i niepotrzebnie romantyczne ale jest cos, innego o w tym kiedy przesuwa się pędzlem po płótnie własnoręcznie naciągniętym i zagruntowanym. Gotowe podobrazia maja w sobie cos odpychającego, właściwie nie wiem jak się na nich pracuje bo nie próbowałem... może nie jest tak źle jak mi się wydaje? W każdym razie na własnoręcznie przygotowanych płótnach malowanie sprawdziłem wielokrotnie i takie polecam. Do malowania w ogóle warto zabrać się tak... po prostu. Zwyczajnie - jeśli się chce malować trzeba to zacząć robić. Nie ważne chyba jak i od czego się zacznie. Jeśli pozostanie się otwartym na informacje i spostrzeżenia i nie ulegnie przyzwyczajeniom to są duże szanse na progres :)